Teatro do Noroeste
<- Volver

HISTORIAL

  • TÕTULO: HISTORIAS PEREGRINAS (2)
  • AUTOR: Miguel Anxo Murado
  • Unha comedia sobre as aparencias. Ou ‚Äúas aparencias enganan‚ÄĚ.
  • ESTREA: 2010
  • REPARTO:
    Luma G√≥mez (01.Actriz) · Xan Casas (02. Actor) · Victoria P√©rez (03.Actriz) · Fernando Gonz√°lez (04.Actor) · Carlos Mosquera Mos (05.Actor) · Julia M√©ndez (06.Actriz) · Aitor Rei (07.Actor) · Alejandro Carro (08.Actor) · Paco Conesa (09.Escenograf√≠a e Vestiario) · Chefa Alonso (10.M√ļsica) · Chedes Su√°rez (11.Coreograf√≠a) · Eva Alonso (12.Producci√≥n) · Miguel Anxo Murado (13.Autor) · Eduardo Alonso (14.Direccion e Iluminaci√≥n)
  • RESUMO:
    En HISTORIAS PEREGRINAS, de Miguel-Anxo Murado, un grupo de c√≥micos recorre o Cami√Īo de Santiago representando Danzas da Morte e √°s veces alg√ļn Auto Sacramental. A causa dunha edici√≥n defectuosa do C√≥dice Calixtino, que lles sirve como gu√≠a, p√©rdense nun bosque preto de Compostela. Est√°n fartos de facer o que fan, particularmente o actor que fai o papel de Muerte Justiciera, convencido de que a s√ļa vis c√≥mica se bota a perder nun papel as√≠, ou a actriz que fai de Gracia Santificante, que xa me dir√°s ti que gracia ten facer de Gracia, ou o que fai de Demonio, que de boa gana far√≠a teatro vangardista, moderno e a poder ser incomprensible. Sen embargo, son case felices se non fose porque o actor que fai o papel de Hombre Inocente se fuga coa actriz que fai de Perd√≥n Divino e cos cartos da recadaci√≥n das √ļltimas funci√≥ns. Agora veranse obrigados a buscar algu√©n que faga de Hombre Inocente, o que non parece nada f√°cil nunha √©poca na que o Milenarismo, as Herex√≠as, as Guerras e a Peste volveron malencarado a m√°is ou menos todo o mundo. Tampouco o p√ļblico parece gustar moito das s√ļas representaci√≥ns, sobre todo cando hai moitas execuci√≥ns p√ļblicas √°s que asistir, gratu√≠tas e moito m√°is participativas. Un reo dunha destas execuci√≥ns escapa √° xustiza e se atopa co grupo dos c√≥micos, que buscan un Hombre Inocente para a s√ļa obra. O xogo teatral est√° servido: algu√©n que non √© o que aparenta ser facendo de algu√©n que √© o que √© no fondo, pero que non parece que sexa. HISTORIAS PEREGRINAS √© unha deliciosa comedia sobre as comedias, unha delicada galer√≠a de personaxes eminentemente teatrais para falar da vida, da aparencia e da realidade, da raz√≥n e a sen raz√≥n de ser, e para falar do que para todo home e muller de teatro √© o m√°is querido: o teatro. Pero falar de todo isto sen pedanter√≠a, con sinxeleza e sentido do humor. Houbo un tempo en que a xente se xuntaba nas prazas das vilas ao √°s portas das igrexas para informarse das √ļltimas novidades da Moral e a Teolox√≠a, que ent√≥n era unha paix√≥n popular. Eran os autos sacramentais, que os actores representaban pagados pola autoridades, e que como se sabe consist√≠an en obras aleg√≥ricas, con personaxes reco√Īecibles tales como A Morte, O Pecado, A Salvaci√≥n. Igual que na actualidade, os medios de comunicaci√≥n proporcionaban ao p√ļblico tanto diversi√≥n como normas de conduta. En HISTORIAS PEREGRINAS qu√≠xose retomar para a comedia aquela fermosa e sinxela forma que hoxe nos parece algo inxenua e darlle a volta. Qu√≠xose escribir unha especie de comedia teol√≥xica popular, un auto sacramental no que a sentencia moral e a tem√°tica fosen modernas. Un anacronismo, por tanto. O anacronismo √© sempre moi revelador: ese cruce de datos dunha √©poca e interpretaci√≥ns de outra distinta √© sempre unha fonte de novas reflexi√≥ns. As√≠, esta √© unha comedia aleg√≥rica na que as alegor√≠as se resisten a cumprir co seu papel. O bosque √© aqu√≠, como no teatro barroco, a representaci√≥n do mundo polo que vaga o ser humano desnortado. S√≥ que neste bosque en particular o ser humano, o Home Inocente dos autos sacramentais, escapou cos cartos e co Perd√≥n Divino, deixando abandonadas e desconcertadas as alegor√≠as da Morte, o Pecado, o Mal e a Gracia Santificante. Mais, a√≠nda sendo unha comedia, o seu fondo √© serio, como en toda comedia que aborda a condici√≥n humana. Os dous temas de esta obra son a identidade e a casualidade. A identidade como problema propio do noso tempo, a casualidade como a forma moderna de entender o que antigamente chamaban destino. Son, en definitiva, e como di un personaxe da obra, os argumentos esenciais de todo o teatro. Porque HISTORIAS PEREGRINAS pretende ser tam√©n unha modesta met√°fora sobre o propio teatro.

VIDEO

FICHEROS

DOSSIER:

PROGRAMA:

NECESIDADES T…CNICAS:

PLANO DE ILUMINACI”N:

FOTOS

ACTUACIONS

24-09-2010 Pazo de Cultura Narón
25-09-2010 Pazo de Cultura Narón
30-09-2010 Teatro Col√≥n A Coru√Īa
27-10-2010 Salón Teatro Santiago de Compostela
28-10-2010 Salon Teatro Santiago de Compostela
29-10-2010 Salón Teatro Santiago de Compostela
30-10-2010 Salón Teatro Santiago de Compostela
31-10-2010 Salón Teatro Santiago de Compostela
25-11-2010 Pazo da Cultura Pontevedra
02-12-2010 Auditorio Pazo de Congresos Ourense
11-03-2011 Centro Cultural Novacaixagalicia Vigo (Pontevedra)
25-03-2011 Auditorio Municipal Vilagarcía de Arousa (Pontevedra)
30-04-2011 Teatro Jofre Ferrol (A Coru√Īa)
01-05-2011 Teatro Jofre Ferrol (A Coru√Īa)